انوشه انصاری

آدم واقعا میمونه در بزرگی و قدرتی که در وجود بعضی ها هست... چند وقتی هست و بود که اسم این خانوم ایرانی همه جا رو پر کرده. چطور میشه که یه دختر شونزده ساله پا میشه تک و تنها میره آمریکا و بعد از سالها اینقدر مهم و محبوب میشه. آدمها بزرگ که میشن آرزوهای بچگی رو یادشون میره ولی لین آدم تازه بزرگ که شده آرزوی بچگی رو به واقعیت تبدیل کرده. اون هم با دستهای خودش... یه کمی تو اینترنت گشتم در موردش مطلب پیدا کنم و اسمش رو که میزنی یه عالم سایت هست که باز میشه. واقعا آفرین به این خانوم و این جور آدمها و امیدوارم که ما هم این عرضه ها رو داشته باشیم

بالاخره پای ما به اروپا هم رسید

از خستگی که تو تنمه هرچی بگم کم گفتم ولی بالاخره همه چی به سلامتی و خوشی تموم شد. تام حرفها بمونه واسه بعد ولی فقط برای یه ذره شاد کردن دوستانی که سری به این وبلاگ میزنن یه عکس میذارم اینجا که از موزه لوور در پاریس گرفتم. به قول خواهرم برو بچز اینجا هم گل کاشتن! ببینین و حال کنین

راستی فقط برای اطمینان عرض کنم که کجای این نقشه جالبه! این نقشه تقریبا ابعادی به اندازه یک متر در شصت سانت داشت. میتونین بزرگیش رو یه لحظه تو ذهنتون مجسم کنین. خود نقشه واسه کسایی که با ایران باستان آشنایی دارن بیگانه نیست. نقشه مال امپراطوری بزرگ ایران هست در زمان هخامنشی... چیزی که جالبه اون یه تکه لاک گرفته شده اسم خلیج فارس هست که کاملا هم توی عکس واضحه. اسم خلیج فارس رو به فرانسوی نوشته خلیج فارسی عربی که عربیش رو (لابد ایرانی ها) لاک گرفتن. اگه فرانسوی ها از این قضیه لاک گیری خبر ندارن و نقشه رو روی دیوار موزه نگهش داشتن که درود برنظم و ترتیبشون. اگه هم خبر دارن و نگهش داشتن که باز هم درود بر نظم و ترتیبشون

کلينتون: ما ايران را از داشتن دمکراسی محروم کرديم